|
Het is weer afgelopen, dat 83ste NPK. Het kamp waarin de Jutters (Scouts) voor de vierde keer met de eer en de vlag gaan strijken, de Veentrappers (Explorers) met 4 bakstenen naar huis gaan, d'aole Flint'n weer het dubbeltje op zijn kant krijgen (hoeveel Flint'n passen er onder een stukje hout?) en Subkamp 5 van de Welpen heeft gewonnen. Het kamp met te veel regen op de bezoekdag. Het kamp waarin we voor het laatst konden genieten van Mark en Herbert als Hoofdleiding van het kamp, Offe als Hoofd Explorers en Gerjan als Hoofd Pivo's. En het kamp met de opmerkelijke lintjesregen.... Vanuit de @stam kijken we terug op een zeer bijzonder kamp. Een kamp waarin we met weinig mensen een hoop werk hebben verzet. Hierbij is het jammer genoeg niet gelukt om altijd en overal aanwezig te zijn voor het maken van foto's. Dit is ook terug te zien in helaas wat lege dagen bij sommige speltakken. Gelukkig weten we nu al dat we volgend jaar weer voldoende mensen hebben en dan komt het helemaal weer goed. Bijzonder was dit kamp ook voor ons omdat Wimjan, onze Opa, een lintje heeft gekregen. Begin dit jaar werden we betrokken bij de voorbereiding hiervan. Eerst met de vraag of we vanuit Scouting konden motiveren waarom Opa een lintje verdiende. Daarna met de vraag of het ook mogelijk was om dit lintje tijdens het NPK uit te reiken. Met dank aan de staf en 't Seepeert is dit allemaal prima gelukt. En dan is dat moment daar, het is bijna zover dat familie en vrienden het terrein op zullen komen. Opa zou op Bronbeek zitten en direct daarna naar de Bevers gaan. We hadden alles geregeld, de Flint'n zouden voor ons fotograferen, de drankjes stonden klaar en toen.... kwam Opa het middenterrein op gewandeld. Snel schakelen en mensen informeren om maar te voorkomen dat het mis zou gaan. De hoop werd waarheid en zo plichtsgetrouw als Opa is, ging hij vlak voor 4 uur naar de Bevers toe. Pfff, opluchting. De genodigden konden veilig het terrein opkomen. En dan moet Opa weer terug naar het middenterrein. Bellen dus maar: "Opa, je moet nu bij de staftent komen." "Ja maar," zegt Opa bijna boos, "Ik kan niet weg want ik ben bij de Bevers aan het fotograferen!" "Je moet komen!" is de boodschap. "Vervanging voor de Bevers is onderweg." En zo komt Opa met grote passen weer terug naar het middenterrein in de veronderstelling dat hij iets, in zijn ogen, onzinnigs bij de staf moet doen. Groot was de verrassing toen hij in de staftent zijn vrouw, zijn ouders, familie en dorpsgenoten zag zitten. En nog viel het kwartje niet. Zelfs de loco-burgemeester met ambtsketting maakte niet echt indruk. Later vertelde Opa dat hij in eerste instantie dacht dat het een verkleede Pivo was. Pas op het moment dat de niet Scouting-activiteiten werden benoemd ging er ergens heel in de verte een belletje rinkelen. De verrassing en emotie was groot, bij alle aanwezigen. Op het moment van het opspelden van het lintje, maar zeker toen Opa's vader zijn eigen Scouting herinneringen overdroeg aan hem. Een bijzonder moment. Onze Opa is nu dus geridderd. Hij is benoemd als "Lid in de Orde van Oranje-Nasseau". Voor ons is hij nu niet meer gewoon Opa maar Sir (spreek uit: zeur) Opa! Proficiat Opa, het is je van harte gegund! En nu is dit bijzondere kamp voor iedereen weer afgelopen. Wij van de @stam hopen dat iedere deelnemer dit kamp op eigen wijze zo bijzonder heeft gevonden als wij. De komende dagen gaan wij nog even door met het filmmateriaal, dus blijf de site nog even in de gaten houden. Via twitter (@npkinternet) laten we weten wanneer nieuw materiaal geplaatst is. Voor de rest: Tot volgend jaar, voor een nieuw geslaagd Pinksterkamp!
|
