FESTIVALS !

Barse beveiligers, vaag voedsel, rottige rijen en dubieuze dixies. Het verbaast wethouder Hekking helemaal niets dat al die festivals steeds meer moeite hebben om het hoofd boven water te houden. En hij is er zelf ook helemaal klaar mee. Hoezo moet iedereen in de gemeente iets van zijn gading aangeboden krijgen? Is er niet gewoon teveel aanbod en ligt daaraan niet ten dele de aperte misvatting ten grondslag dat diversiteit en kwantiteit per definitie een verrijking van het cultuuraanbod zijn? Het is wel mooi geweest met al die ukkelig georganiseerde goedbedoelde samenscholingen op kapotgetrapte grasvelden. De sproeikop gaat van de subsidiekraan. Na dit jaar is er nog maar één festival dat de gemeenschapseuro’s in de begroting mag meenemen.

Maar ja, hoe regel je dat? Wat hebben we nu ook alweer. Even denken hoor. Er is natuurlijk dat met olijkheid doordrenkte Dutch Valley. Voor de liefhebber van het Nederlandstalige lied. Dan heb je ook nog die melancholische woodstocklui. Ach, ze kunnen me wat met al die leuke verschillende profielen. Al die lui op die festivals willen er gewoon een lang weekend lekker uit. De gemeente wil daarbij de garantie hebben dat er geen voedselvergiftigingen ontstaan, excessief alcoholgebruik plaatsvindt of dat de festivallocatie over een half jaar nog nawalmt van oud bier en urine.

Dit jaar krijgen ze allemaal de kans om zich te bewijzen. Als gemeente maken we nu al helder dat dit het laatste jaar is dat alle festivals plaats mogen vinden. We gaan dit jaar intensief kijken naar in hoeverre de verschillende festivals in staat zijn om alle facetten die komen kijken bij een festival te verzorgen. Het gaat dan natuurlijk om het uiterlijk van het festivalterrein, maar minstens zo zeer om het eten, de sanitaire voorzieningen, de beveiliging en de bewegwijzering op het festival. Want wat heb je als bezoeker aan een leuk bandje als je hemel en aarde moet bewegen om er überhaupt achter te komen op welk podium ze eigenlijk spelen en waar dat podium dan wel niet is? Natuurlijk gaan we niet alleen moeilijk doen als subsidieverstrekker. We zorgen zelf voor het hoofdpodium, de zogenaamde Marn-Stage. Achter de Marn-Stage houden de wethouder en de verschillende inspectiediensten kantoor.